سواد خواندن...
.
يه ورق برداشتم و سر فصل ها رو ياد داشت کردم، روزي ۳ تا ۴ دفعه هر فصلي رو مي خوندم، کتاب سنگيني بود که هنوز هم تمومش نکردم، اما يه درس خيلي بزرگ گرفتم و اون اين بود که فهمیدم بهتره به جاي اينکه کتاب رو ویرایش کنم، شروع به خوندن اون کنم، تازه فهمیدم که اینجوری خيلي راحت تر مي تونم معني نوشته ها رو بفهمم.
بله، اين کتابي که دارم راجبش حرف مي زنم کتاب زندگي آدم هاست.
اما اگه ما تونستیم کتاب زندگي هر آدمي رو بخونيم تازه بايد خوشحال باشيم که تصمیم گرفتیم اون آدم رو بشناسيم و تازه احساس مي کنيم که مي تونيم به صحبت هاي يه نفر گوش بديم و يه جورايي بشيم هم صحبتش.مي دونم ممکنه خيلي وقتها دلمون بشکنه اما اين دل شکستن ارزش داره چونکه تونستي از سنگيني بار غم و ناراحتي کسی کم کني، درسته...، ممکنه بار خودت سنگين تر بشه اما بدون حتمآ قدرتش رو داشتي که خدا به تو سواد خوندن کتابايي رو داده که خودش نويسنده، یه بنده مترجم و در آخر تو خواننده ي اون کتابي.
پس باز هم خدايا شکر
.
نشنو از ني، ني حصيري بي نواست
بشنو از دل، دل کريم کبرياست
ني چو سوزد خاک و خاکستر شود
دل چو سوزد محرم دلبر شود
شب خوش....
